Rüzgar öyle şiddetli esiyordu ki evin camları sallanıyordu. Köyün sahibiydi rüzgar. Bazı geceler iyice zıvanadan çıkar ve herkesi uykusuz bırakırdı. Köyün insanları...
16.05.2005 Yolun aşağısı görünür buradan. Yemyeşil bir alan burası. Her yanı ağaçlarla dolu, boyları öyle uzun ki güneş ışınları sadece sokak lambaları...
Herkes işinin başında olmalı, telefonun boş odalarda çınladığı vakit. Sokağı görüyor gibiyim; taksi durağı, manav, market, karşıdan karşıya geçmeye çalışan insanlar ve o ev. Sessiz, perdeleri...
Taştan duvarlar gibiyim Neye ağladığımı karıştırdığım günler Benden yana yazmıyor saatler Tatlar yok oldu Kendimi korumak mı Öldürmek mi anlamıyorum Bu hissizlik dağılmadan Kim anlar beni ne şimdi ne sonra Duvarlarıma...
Sadece renkler... Çalmayan telefonlar, susmayan insanlar tüm günüm. Kısa yürüyüşler, müzik kanallarının bitmeyen naraları, birbirini kızdırıp kaçan düşüncelerim, yakalayıp sarılamadığım ruhum, tüm günüm bu. Bir...
Bir fotoğrafa gizlensin bu aşk, donsun yıllarca. Yaşayamamanın gücüne sahip olsun bakışlarımız. Görenler buruk gülümsesin. Asla sormasınlar kim olduğumuzu, bilmesinler, kirletmesinler. Uzak olsunlar bilmekten. Bir...